§ 2 rozporządzenia wyjaśnia sześć pojęć używanych w rozporządzeniu.
Certyfikat KSeF jest elektronicznym środkiem służącym do:
· uwierzytelnienia się w KSeF;
· potwierdzenia tożsamości wystawcy faktury;
· tworzenia specjalnego kodu dla faktur wystawianych offline;
· współpracy programu księgowego lub fakturującego z KSeF.
Certyfikat KSeF nie jest:
· pełnomocnictwem;
· uprawnieniem do klienta;
· podpisem kwalifikowanym;
· numerem KSeF faktury.
Certyfikat potwierdza tożsamość użytkownika lub podmiotu. KSeF oddzielnie sprawdza, jakie uprawnienia posiada właściciel certyfikatu.
Jeden certyfikat może być stosowany przez osobę fizyczną w różnych kontekstach, np. przy obsłudze różnych klientów, ale tylko wtedy, gdy osoba ta ma odpowiednie uprawnienia do każdego z tych klientów. Certyfikat jest środkiem uwierzytelnienia, a nie zbiorem uprawnień.
Agata posiada własny certyfikat KSeF.
Może nim uwierzytelnić się w programie, ale dostęp do faktur klienta A będzie miała tylko wtedy, gdy klient A nadał jej uprawnienie.
Ten sam certyfikat nie daje automatycznie dostępu do klienta B.
Faktura z załącznikiem to faktura ustrukturyzowana albo faktura wystawiona w jednym z trybów szczególnych, której integralną częścią jest specjalny załącznik zawierający rozbudowane dane fakturowe.
Załącznik może zawierać:
· jednostki miary;
· ilości towarów;
· liczbę wykonanych usług;
· ceny jednostkowe netto;
· dane obowiązkowe faktury;
· dane ściśle związane z obowiązkowymi danymi faktury.
Faktura z załącznikiem jest przeznaczona dla przypadków, w których dane są bardzo rozbudowane, np. występuje duża liczba szczegółowych rozliczeń.
Załącznik nie może być wykorzystywany do przesyłania dowolnych dokumentów.
Nie służy do załączania:
· umowy;
· protokołu wykonania usługi;
· zdjęć;
· kosztorysu niezwiązanego bezpośrednio z pozycjami faktury;
· regulaminu;
· korespondencji;
· dokumentacji reklamacyjnej.
Załącznik jest częścią struktury faktury, a nie zwykłym plikiem PDF, Word lub Excel.
Kod weryfikujący pozwala:
· sprawdzić fakturę w KSeF;
· potwierdzić, że faktura została przyjęta przez system;
· porównać dokument papierowy lub PDF z fakturą znajdującą się w KSeF;
· sprawdzić fakturę wystawioną offline.
Kod jest najczęściej przedstawiany jako:
· kod QR;
· bezpośredni link.
Oprogramowanie interfejsowe to oprogramowanie komunikujące się z KSeF zgodnie ze specyfikacją techniczną Ministerstwa Finansów.
Może nim być program:
· do prowadzenia księgowości;
· do fakturowania;
· do obiegu dokumentów;
· udostępniony bezpłatnie przez Ministerstwo Finansów.
To oprogramowanie odpowiada technicznie m.in. za:
· utworzenie pliku faktury;
· przesłanie go do KSeF;
· pobranie numeru KSeF;
· pobranie urzędowego poświadczenia odbioru;
· generowanie kodów QR;
· uwierzytelnienie użytkownika;
· korzystanie z certyfikatu.
Jest to podmiot upoważniony przez podatnika do wystawiania elektronicznych faktur w systemie związanym z siecią Peppol.
Dotyczy to przede wszystkim elektronicznego fakturowania stosowanego w:
· zamówieniach publicznych;
· koncesjach;
· partnerstwie publiczno-prywatnym.
Wyróżnik faktury jest unikalnym ciągiem znaków obliczanym na podstawie elektronicznej treści faktury.
Powstaje na podstawie skrótu kryptograficznego faktury.
Służy do jednoznacznego powiązania kodu weryfikującego z konkretnym plikiem faktury.
Należy odróżnić:
Nadaje go przedsiębiorca, np.: FV/08/2026/15
Nadaje go KSeF po skutecznym przyjęciu faktury.
Jest obliczany technicznie na podstawie treści pliku faktury.
Numer faktury, numer KSeF i wyróżnik faktury nie są tym samym.
§ 3 wskazuje rodzaje uprawnień i osoby lub podmioty, które mogą je posiadać.
Jest to uprawnienie administracyjne.
Osoba posiadająca takie uprawnienie może:
· nadawać innym osobom dostęp do KSeF;
· nadawać dostęp innym podmiotom;
· określać zakres dostępu;
· odbierać wcześniej nadane uprawnienia.
Jest to uprawnienie szersze niż samo wystawianie lub pobieranie faktur.
Biuro rachunkowe nie powinno automatycznie otrzymywać tego uprawnienia, jeżeli nie jest ono potrzebne do wykonania umowy.
Obejmuje czynności związane z fakturami:
· wystawianie;
· przeglądanie;
· wyszukiwanie;
· pobieranie;
· dostęp do faktur sprzedaży;
· dostęp do faktur zakupu.
W systemie technicznym uprawnienia mogą być rozdzielone lub skonfigurowane zależnie od funkcjonalności programu.
Dla biura rachunkowego najważniejsze jest ustalenie, czy ma ono:
· tylko dostęp do faktur;
· tylko prawo wystawiania;
· oba rodzaje uprawnień.
Samofakturowanie polega na tym, że fakturę w imieniu i na rzecz sprzedawcy wystawia nabywca.
Art. 106d ust. 1 ustawy o VAT pozwala nabywcy wystawiać w imieniu sprzedawcy:
· faktury sprzedaży;
· faktury zaliczkowe;
· faktury dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług;
· w odpowiednich przypadkach także faktury dotyczące dostaw od podmiotów zagranicznych.
Warunkiem jest zawarcie wcześniej porozumienia pomiędzy sprzedawcą i nabywcą.
Porozumienie musi określać procedurę zatwierdzania poszczególnych faktur przez sprzedawcę.
Nadanie uprawnienia w KSeF:
· nie zastępuje umowy o samofakturowanie;
· nie tworzy samo w sobie prawa do samofakturowania;
· jest tylko technicznym umożliwieniem wystawiania faktur w KSeF.
Firma A sprzedaje towary firmie B.
Strony zawierają umowę, że firma B będzie wystawiać faktury w imieniu firmy A.
Firma A musi:
1. zawrzeć porozumienie o samofakturowaniu;
2. nadać firmie B właściwe uprawnienie w KSeF.
Faktura VAT RR dokumentuje zakup:
· produktów rolnych;
· usług rolniczych
od rolnika ryczałtowego.
W przeciwieństwie do zwykłej faktury fakturę VAT RR wystawia nabywca, a nie rolnik.
Art. 116 ustawy o VAT określa dane faktury VAT RR, m.in.:
· dane nabywcy i rolnika;
· numery identyfikacyjne;
· datę zakupu;
· nazwę produktów lub usług;
· jednostkę miary i ilość;
· cenę jednostkową;
· wartość nabycia;
· stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku;
· kwotę zryczałtowanego zwrotu;
· należność ogółem;
· wymagane oświadczenie rolnika.
W KSeF nabywca może wystawić VAT RR po uzyskaniu uprawnienia od rolnika ryczałtowego.
Uprawnienia może posiadać:
· sam podatnik;
· osoba fizyczna wskazana przez podatnika;
· biuro rachunkowe wskazane jako podmiot;
· pracownik biura wskazany przez biuro;
· osoba wskazana przez osobę posiadającą prawo zarządzania uprawnieniami;
· przedstawiciel jednostki organizacyjnej;
· nabywca w ramach samofakturowania;
· nabywca produktów rolnych w przypadku VAT RR;
· podmiot działający przez Peppol.
Osoba fizyczna prowadząca JDG posiada uprawnienie właścicielskie z tytułu własnej tożsamości.
Może więc co do zasady:
· wejść do KSeF we własnym imieniu;
· zarządzać uprawnieniami;
· wystawiać faktury;
· pobierać faktury.
Spółka lub inny podmiot niebędący osobą fizyczną musi działać przez:
· kwalifikowaną pieczęć elektroniczną zawierającą NIP;
· osobę wskazaną w ZAW-FA;
· inne osoby, którym nadano uprawnienia.
§ 3 odwołuje się do podmiotów z art. 106c ustawy o VAT.
Chodzi o sytuacje, gdy faktury wystawiają:
1. organy egzekucyjne określone w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
2. komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne.
Wystawiają oni faktury w imieniu i na rzecz dłużnika, gdy dokonują sprzedaży jego towarów w ramach egzekucji.
W takich przypadkach organ egzekucyjny albo komornik musi mieć możliwość wystawienia faktury w KSeF w imieniu dłużnika.
Uprawnienia nadaje się lub odbiera za pomocą oprogramowania interfejsowego, po sprawdzeniu, czy osoba dokonująca tej czynności sama posiada prawo zarządzania uprawnieniami.
Podaje się:
· NIP albo PESEL;
· imię i nazwisko;
· rodzaj uprawnienia.
Jeżeli osoba nie posiada NIP ani PESEL, podaje się:
· datę urodzenia;
· numer i serię dowodu osobistego lub innego dokumentu;
· kraj wydania dokumentu;
· dane związane z kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jeśli podpis nie zawiera NIP ani PESEL.
§ 4 wymaga wskazania, czy uprawnienie jest nadawane albo odbierane przedstawicielowi podatkowemu.
Przedstawiciel podatkowy to podmiot ustanawiany przez określonego podatnika zagranicznego, który nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.
W określonych przypadkach podatnik zagraniczny ma obowiązek ustanowić przedstawiciela podatkowego.
Przedstawiciel odpowiada za wykonywanie w Polsce obowiązków podatnika, np.:
· rozliczanie VAT;
· prowadzenie ewidencji;
· składanie wymaganych informacji;
· wykonywanie innych obowiązków wynikających z ustawy.
Dla typowego klienta krajowego biura rachunkowego przepis zwykle nie będzie miał zastosowania.
Osoba fizyczna prowadząca JDG co do zasady nie potrzebuje ZAW-FA, ponieważ uwierzytelnia się jako osoba fizyczna i posiada uprawnienia właścicielskie.
JDG może elektronicznie nadać uprawnienie biuru rachunkowemu.
Aby uzyskać dostęp przez kod weryfikujący, należy podać:
1. numer faktury;
2. NIP albo inny identyfikator nabywcy lub informację o braku identyfikatora;
3. kwotę należności ogółem.
§ 8 przewiduje drugi sposób uzyskania dostępu do konkretnej faktury.
Trzeba podać:
1. numer identyfikujący fakturę w KSeF;
2. numer faktury nadany przez wystawcę;
3. identyfikator nabywcy lub informację o jego braku;
4. nazwę albo imię i nazwisko nabywcy lub informację o braku tych danych;
5. kwotę należności ogółem.
Numer KSeF jest nadawany przez system dopiero po skutecznym przyjęciu faktury.
Oznacza to, że:
· samo utworzenie faktury w programie nie oznacza wystawienia jej w KSeF;
· samo wysłanie pliku nie wystarczy;
· faktura musi zostać przyjęta przez system;
· po przyjęciu otrzymuje numer KSeF.
Numer KSeF nie zastępuje numeru faktury nadanego przez przedsiębiorcę.
Jeżeli faktura została przyjęta przez KSeF, a następnie jest używana poza systemem, należy ją oznaczyć:
1. kodem weryfikującym;
2. numerem KSeF umieszczonym bezpośrednio pod kodem.
Kod zawiera technicznie:
· adres właściwego zasobu KSeF;
· datę wystawienia;
· NIP sprzedawcy;
· wyróżnik faktury.
W praktyce program tworzy kod QR automatycznie
Chodzi o sytuację, gdy faktura jest:
· drukowana;
· zapisywana jako PDF;
· wysyłana e-mailem;
· przekazywana przez panel klienta;
· przedstawiana kontrahentowi poza systemem;
· używana jako dokument wizualny poza KSeF.
Faktury przyjętej przez KSeF nie można po prostu usunąć ani nadpisać poprawioną wersją.
Błąd należy poprawić fakturą korygującą;
Faktura może być wystawiona w KSeF, ale w określonych przypadkach nabywca nie odbiera jej bezpośrednio przez KSeF. Wtedy sprzedawca przekazuje mu fakturę w sposób uzgodniony z nabywcą.
Dotyczy to przede wszystkim:
Osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
Faktury konsumenckie mogą być wystawiane przy użyciu KSeF, ale konsument nie musi posiadać konta ani logować się do KSeF.
Sprzedawca przekazuje fakturę np.:
· jako PDF;
· w formie papierowej;
· e-mailem;
· przez panel klienta.
Może to być podmiot:
· z innego państwa UE;
· spoza UE;
· nieposiadający polskiego NIP;
· posługujący się zagranicznym numerem VAT.
Taki nabywca nie musi odbierać faktury bezpośrednio w polskim KSeF.
Przykładowo osoba prowadząca działalność może dokonać zakupu prywatnego jako konsument.
Jeżeli nie działa przy zakupie jako przedsiębiorca i nie podaje NIP dla tej transakcji, fakturę przekazuje się jej poza KSeF.
W tych przypadkach strony uzgadniają sposób przekazania faktury.
PDF albo wydruk nie jest drugą fakturą. Jest wizualizacją dokumentu znajdującego się w KSeF.
Dotyczy to faktur wystawionych w trybach:
· offline24;
· niedostępności KSeF;
· awarii KSeF.
Jeżeli faktura jest przekazana nabywcy przed jej wysłaniem do KSeF, musi zawierać dwa oznaczenia.
Pierwszy kod służy do późniejszej weryfikacji faktury.
Bezpośrednio pod nim umieszcza się napis:
OFFLINE
Drugi kod potwierdza:
· tożsamość wystawcy;
· autentyczność pochodzenia;
· integralność treści faktury.
Bezpośrednio pod nim umieszcza się napis:
CERTYFIKAT
Kod ten jest tworzony przy użyciu certyfikatu KSeF.
Ministerstwo Finansów potwierdza, że faktury przekazywane przed wysłaniem do KSeF w trybach szczególnych są oznaczane dwoma kodami.